Zuvdija Hodžić rođen je 1. avgusta 1943. godine u Gusinju, Crna Gora. Osnovno obrazovanje pohađao je u Gusinju, Peći i Plavu, gimnaziju u Ivangradu, a studije završio na Filološkom fakultetu u Prištini, nakon što je prethodno studirao na Pedagoškoj akademiji u Nikšiću. Od 1962. godine živi u Titogradu (danas Podgorici).
Novinarsku i uredničku karijeru započeo je u listu „Titogradska tribina“, potom je radio u Domu omladine „Budo Tomović“, a bio je i urednik časopisa „Titov pionir“, „Doclea“, „Koha“, zamjenik direktora i glavnog urednika INDOK-centra, te zamjenik glavnog urednika „Stvaranja“. Jedan je od osnivača i dugogodišnji urednik časopisa „Almanah“, te glavni urednik časopisa „Kod“ i urednik revije „Putovanja“. Sarađivao je i sa časopisima „Doclea“ i „Koha“.
Obavljao je brojne društvene i kulturne funkcije: bio je predsjednik Skupštine Republičke zajednice kulture Crne Gore, sekretar Saveza omladine Titograda, poslanik u Skupštini Crne Gore, odbornik u Skupštini Opštine Podgorica, predsjednik Književne omladine Crne Gore, starješina Škole Saveza izviđača, te član komisija za izradu školskih programa i udžbenika. Predavao je kulturu, književnost i tradiciju Roma u OEBS-ovoj „Školi za Rome“. Potpredsjednik je SUBNOR-a i antifašista Crne Gore i predsjednik Upravnog odbora Centra za iseljenike Crne Gore. Generalni je sekretar Crnogorskog PEN centra, a bio je i redovni član Dukljanske akademije nauka i umjetnosti do 2004. godine. Za vanrednog člana CANU izabran je 2011, a za redovnog 2018. godine. Ima status istaknutog stvaraoca u kulturi.
Objavio je knjigu poezije „Na prvom konaku“, knjige pripovjedaka „Gluva zvona“ i „Neko zove“, romane „Gusinjska godina“, „Davidova zvijezda“, „Svi moji“, te knjigu reportaža i putopisa „Jedan dan života“. Objavio je i monografije crteža i zapisa „Podgoricom starom“ i „Otkrivanje zavičaja“. Njegova prozna i poetska djela prevedena su na više jezika, uključujući albanski, poljski, slovenački i italijanski, a „Davidova zvijezda“ uvrštena je u školske programe Federacije BiH. Zastupljen je u brojnim antologijama i lektirama.
Pored književnog rada, bavi se i likovnom umjetnošću – poznat je kao crtač, grafičar i ilustrator, sa više samostalnih izložbi širom Crne Gore. Aktivno se bavio i sportom, posebno džudoom, u kojem je nosilac crnog pojasa.
Dobitnik je najznačajnijih crnogorskih i jugoslovenskih priznanja, među kojima su Trinaestojulska nagrada, Nagrada oslobođenja Titograda, Nagrada oslobođenja Plava, „Pero Ćamila Sijarića“, Državna nagrada „Miroslavljevo jevanđelje“, kao i brojne nagrade sa jugoslovenskih festivala poezije – trostruki je pobjednik festivala „Majska rukovanja“, te laureat festivala u Beogradu, Kumanovu, Nikšiću i drugim gradovima.
Živi i stvara u Podgorici, smatra se jednim od najistaknutijih savremenih crnogorskih pisaca, a mnogi ga smatraju „drugim Ivom Andrićem“, što dovoljno govori o ugledu koji uživa u književnosti i kulturi regiona.