Redžo Mulić – Paganini sa Prokletija

Redžo Mulić je rođen 18. marta 1923. godine u Gusinju. Jedan je od najvećih bošnjačkih kompozitora. Rođen je kao treće dijete u porodici Nasa Mulića i majke Paše, rođene Feratović. Nasa su iste godine ubili žandarmi više Grebajske doline gdje je bio sa stokom, jer je dao hranu nekim vojnicima koji su pobjegli iz vojske. Podnjivila ga je majka Paša sa svoja dva starija sina Šabom i Suljom. Redžo je četvorogodišnju osnovnu školu završio 1933. godine u Gusinju, zatim je učio u Gusinju nepune dvije godine tufegdžijski zanat (za popravku pušaka).

Redžo Mulić sa majkom Pašom kojoj je posvetio svoje posljednje djelo, koje je ostalo nedovršeno

Pod uticajem učenika Velike medrese iz Skoplja, kojih je tada iz Gusinju bilo sedam, napustio je učenje zanata i odlučio da se upiše u Veliku medresu. 1935. godine pošao je u Skoplje radi polaganja prijemnog ispita. Od Gusinja do Peći išao je pješice, a od Peći do Skoplja vozom.

Redžep je bio među najboljim učenicima Velike medrese u kojoj su imala dva hora i dva orkestra: tamburaški i violinski. U prvom razredu medrese Redžo je postao član violinskog orkestra. Sve slobodno vrijeme posvetio je violini. Još kao učenik Velike medrese počeo je da komponuje.

Plavsko-gusinjski velikani, slijeva: Zuvdija Hodžić, Redžo Mulić, Husein Bašić

Pripadao je organizovanoj antifašističkoj omladini i kao skojevac učestvovao 26. marta 1941. godine u radničko-studentskim demonstracijama. Aprila 1941. godine vratio se u Gusinje, a septembra iste godine nastavio je školovanje u Prištini, u gimnaziji. Čitav rat proveo je na Kosovu. Hrabro se suprostavljao nacionalnim i vjerskim podjelama, borio se za revolucionarne ideale, a svoje muzičke aktivnosti je usmjeravao za potrebe Narodnooslobodilačkog pokreta.

Nakon oslobođenja Jugoslavije je završio Muzičku akademiju u Beogradu i radio kao profesor Srednje muzičke škole u Prizrenu. Kao navodni pristalica Informbiroa bio je osuđen na višegodišnju robiju. Na Golom otoku je preživio velike strahote, muke i poniženja.

Nakon povratka sa Golog otoka, živio je u Prištini i čitav radni vijek posvetio muzici. Bio je kompozitor Radio Prištine i urednik Muzičkog programa Televizije Priština. Postao je veliki muzičar, priznat i cijenjen u zemlji i svijetu. Svestrano obrazovan i nadaren, komponovao je – od vokalne, kamerne, scenske, filmske, simfonijske do dječje muzike. Napisao veliki broj horskih kompozicija. Obradio je oko 150 albanskih i drugih narodnih pjesama s Kosova i Metohije.

Ime Redža Mulića je ušlo u muzičke enciklopedije. Njegova djela izvode se i slušaju širom Evrope. Sve njegove kompozicije sadrže elemente albanskog muzičkog folklora, koji je na fini način koristio. Zato je upotrebljavao i drevne instrumente – dočaravajući kao, na primjer, u ‘’Drugoj simfoniji’’ zvuke tamburice (ćiteljije). Muzički kritičari smatraju da je ‘’Druga kosovska simfonija’’ najzerlije njegovo djelo.

Dobitnik je brojnih priznanja u zemlji i inostranstvu. Istaknut je kao melograf i pedagog koji je stvorio značajne kadrove u muzici Kosova i Metohije.

Redžo Mulić se ženio dva puta. Prva supruga mu je bila Ljubica Janićijević, djeca Saša i Vesna. Druga supruga mu je bila Nedžmija Pagaruša, poznata kosovska pjevačica i glumica.

Redžo Mulić je umro 11. februara 1982. godine u Prištini. Sahranjen je u Gusinju. Na mezaru mu je porodica podigla bistu.